“Συχνά έκλεισα τα μάτια…” Τ. ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Μια μεταφορά το κλείσιμο των ματιών περνώντας ένα δρόμο!..

Είναι η πράξη του να αγνοείς, να μην βλέπεις ή να απομονώνεσαι συνειδητά από την σκληρή ή τρομακτική πραγματικότητα γύρω σου. ​Είναι η προσφυγή στον εσωτερικό κόσμο (σκέψεις, φαντασία, όνειρα) ως καταφύγιο.

«Ο δρόμος » μια μεταφορά ακόμα…για μια δύσκολη περίοδο; μια δοκιμασία; μια πρόκληση; ακόμα και την ίδια την πορεία της ζωής που είναι γεμάτη εμπόδια και κινδύνους….

«Έτσι σώθηκα»: Ο Σινόπουλος υπονοεί ότι η αντιμετώπιση του κόσμου “με ανοιχτά μάτια” (δηλαδή με πλήρη συνείδηση της φθοράς, της ματαιότητας ή του πόνου) θα ήταν καταστροφική. Η επιβίωση (η “σωτηρία”)ίσως να επιτυγχάνεται ​με την ελπίδα ή την… αυταπάτη που γεννιέται μέσα μας για το καλύτερο, έστω κι αν τίποτα δεν το δείχνει / ή τη δύναμη που βρίσκει κανείς μέσα του, μακριά από τη φασαρία και την ωμότητα της εξωτερικής ζωής.

​Αυτό το ξύλινο κάδρο SKU:2552, μια καλλιτεχνική απόδοση των στίχων του ποιητή, με μια εικόνα που συμπληρώνει το απόσπασμα και μας υπενθυμίζει ότι είναι μια επιλογή να βασιστεί κανείς σε μια εσωτερική δύναμη ή μια τυφλή πίστη (όχι απαραίτητα θρησκευτική) για να αντιμετωπίσει την καθημερινότητα και την πραγματικοτητα!

Η σωτηρία κρύβεται στην άλλη όψη της πραγματικότητας, την οποία προσεγγίζεις μόνο κλείνοντας τα μάτια στη φθορά.